Σεξουαλική κακοποίηση: Το σπάσιμο της σιωπής (Γιατί δεν το ανέφερα;)

Πρόσφατα, στην Ελλάδα, δημοσιεύθηκε η καταγγελία μιας γνωστής αθλήτριας για βιασμό από υψηλόβαθμο στέλεχος της ομοσπονδίας στην οποία και η ίδια ανήκει. Η δικαιοσύνη παρενέβη αυταπάγγελτα αναλαμβάνοντας τη διερεύνηση του πιθανού αδικήματος. Πολύς κόσμος συμπαραστάθηκε στο θύμα της επίθεσης, αλλά και αρκετός προβληματίστηκε σχετικά με μια σημαντική λεπτομέρεια: το γεγονός ότι έγινε πριν 23 χρόνια! Πολύ ρώτησαν «Γιατί τώρα;», «Γιατί δεν το ανέφερε πιο πριν;»

Η υπόθεση θυμίζει την περίπτωση της Dr. Ford στην Αμερική πριν 2 περίπου χρόνια, όταν έσπασε τη σιωπή της και κατηγόρησε τον δικαστή ανώτατου δικαστηρίου για σεξουαλική κακοποίηση, η οποία είχε συμβεί 36 χρόνια πριν.

Η εικόνα της σεξουαλικής κακοποίησης στην Αμερική είναι αρκετά τραγική: σύμφωνα με τα εθνικά στατιστικά στοιχεία τη χώρας, καθημερινά διαπράττεται 1 σεξουαλική κακοποίηση κάθε 73 δευτερόλεπτα, με το 90% των θυμάτων να είναι γυναίκες και 10% άνδρες. Με άλλα λόγια, σχεδόν 1 στις 5 γυναίκες έχουν, ή θα έχουν, πέσει θύμα σεξουαλικής κακοποίησης στη διάρκεια της ζωής τους.

Στην Ευρώπη, σύμφωνα με τα στοιχεία της Διεθνούς Αμνηστίας, 1 στις 20 γυναίκες άνω των 15 έχουν βιαστεί, ενώ 1 στις 10 έχει υποστεί κάποια μορφή σεξουαλικής βίας. Η Ελλάδα βρίσκεται στις χώρες με τα χαμηλότερα ποσοστά, 1.44/100.000 κάτοικους.

Οι επιπτώσεις στη ζωή του θύματος είναι πολύ σοβαρές: 94% των θυμάτων βιασμού θα βιώσουν συμπτώματα μετατραυματικής διαταραχής για τις επόμενες 2 εβδομάδες, 30% θα εξακολουθούν να τα βιώνουν για τους επόμενους 9 μήνες, 33% θα σκεφτούν να αυτοκτονήσουν και 13% θα το επιχειρήσει.

Παρόλη τη μεγάλη συχνότητα με την οποία συμβαίνει η σεξουαλική κακοποίηση παγκοσμίως, η καταγγελία του γεγονότος στις αρχές καθώς και η τελική απόδοση ευθυνών στον δράστη, παραμένουν σε πάρα πολύ χαμηλά επίπεδα. Στην Ελλάδα, μόνο 3 στα 10 θύματα θα το καταγγείλουν στις αρχές. Γιατί;

Οι απαντήσεις των θυμάτων αναδεικνύουν την ψυχολογική κατάσταση: ένα τεράστιο βάρος ενοχών και τύψεων σχετικά με την πράξη, την προσωπική ευθύνη που μπορεί να είχε, ή την κατάσταση τονικής ακινησίας. Σημαντικοί επίσης παράγοντες για την αποσιώπηση είναι ο φόβος εκδίκησης από τον θύτη και η ταπεινωτική διαδικασία εντός ενός δικαστηρίου.

Δυστυχώς, η σεξουαλική κακοποίηση είναι ένα φαινόμενο που συμβαίνει γύρω μας με μεγάλη συχνότητα και ανεπαρκή μέχρι σήμερα αντιμετώπιση. Η αδυναμία μας σε κοινωνικό και πολιτειακό επίπεδο να δούμε αντικειμενικά το ζήτημα πέρα από φυλετικά στερεότυπα είναι δεδομένη.

Γιατί δεν το ανέφερα; … Μία φαινομενικά απλή ερώτηση… Με πολλές και δύσκολες απαντήσεις!